Lecturas: Orfeo e Eurídice. Viaxe por amor ó mundo das sombras

Orfeo e Eurídice

(Ovidio, Metamorfosis, X, 1-85)

Non estaban lonxe xa da entrada ó mundo dos vivos:
aquí, temendo que desfalecese, como un amante tolo por vela
volveu os ollos atrás: e de repente ela esvaece,
botando os brazos e tentando ser collida e coller,
non agarra nada a desventurada a non ser brisas fuxidías.

Texto completo Ovidio, Metamorfosis, X, 1-85

Creative Commons License

Maite, boa conselleira, recoméndame que faga a lectura escoitando: esta música:

Andreas Scholl – Che Faro Senza Euridice

[kml_flashembed movie="http://es.youtube.com/v/Zhda-E4l7ck" width="300" height="225" wmode="transparent" /]



Che faro senza Euridice?
Dove andro senza il mio ben?
Che faro, dove andro,
che faro senza il mio ben?
Euridice, Euridice,
oh Dio, rispondi! rispondi!
Io son pure il tuo fedele,
Che faro senza Euridice?
Ah! non m’avanza piu soccorso,
piu speranza ne dal mondo,
ne dal ciel!
Che faro senza Euridice?

¿Qué puedo hacer sin Eurídice?
¿A dónde ir sin mi amor?
¿Qué puedo hacer? ¿A dónde ir?
¿Qué puedo hacer sin mi amor?
¿A dónde ir sin mi amor?
¡Eurídice! ¡Eurídice!
¡Oh dios! ¡Contéstame! ¡Contéstame!
Pues yo soy tu fiel esposo.
¿Qué puedo hacer…
¡Eurídice! ¡Eurídice!
¡Ah! ¡No recibo
ya socorro ni esperanza
de la tierra ni del cielo!
¿Qué puedo hacer sin Eurídice?…

Orfeo e Euridice by Jose M. Otero is licensed under a Creative Commons Reconocimiento 3.0 España License.

Based on a work at xmnicol.blogaliza.org.

GUÍA DE LECTURA DE ORFEO E EURÍDICE

PÍRAMO E TISBE

Podes atopar tamén as lecturas de PÍRAMO E TISBE e a GUÍA DE LECTURA se picas en cada unha das zonas subliñadas

Un Romeo y Julieta con colmillos

Se estrena Crepúsculo, adaptación del best-seller de Stephenie Meyer que causa estragos entre los adolescentes.

SE DESEXAS VER O TRAILER PODES IR A ESTA PÁXINA: Tráiler de Crepúsculo

Anuncios

Guía de lectura dos poemas de Catulo

Fernando Lillo, proponnos esta guía de lectura para podermos comprender en toda a súa profundidade a paixón coa que Catulo amou e deixou de amar, e escoitar, ó mesmo tempo, como un eco, a voz do poeta de Verona, nos poetas que escribiron en castelán e galego.

Agradézolle a súa xenerosidade por cederme unha parte dun traballo que permite afondar no sentimento lírico catuliano e engade valor e claridade a traducción que eu poño á vosa disposición.

GUÍA DE LECTURA DOS POEMAS DE CATULO

guia-de-lectura-catulo2008-9

CATULO:AMORES QUE MATAN: SELECCIÓN DE POEMAS

Creative Commons License

POLOS SILENCIOSOS PALACIOS DE DITE

O MUNDO

DO MÁIS ALÁ NA ENEIDA


Escuros ían na soidade da noite, a través da sombra, polos silenciosos palacios de Dite, como pola lúa incerta, baixo unha luz murcha, vai un camiño a través das selvas. Unha noite negra privou ás cousas da súa cor. Eneida, VI, 268 ss.

A noite está relacionada co feminino, co inconsciente, cos soños. A Noite é Nai dos deuses, os gregos pensaban que a Noite precedera a creación de todas as cousas. Por iso a noite é fertilidade, semente, o que pode chegar a ser, non é aínda o día pero é a súa promesa.

Virxilio atopa nestas posibilidades símbólicas un marco ideal para para realzar a finalidade histórica do poema, guiado polo ideal que inspiraba a política de Augusto: gloria do pobo romano e a exposición de virtudes que o fixeron grande, cando Anquises se dirixe a Eneas:

– Vou revelarche os teus propios fados e a gloria que logo ha de seguir á prole dardania, os netos que da xente itala están reservados e as almas ilustres que se sumarán ó noso nome: o que ocupa o lugar máis preto da luz é Silvio, por el a nosa liñaxe enseñorará Alba Longa, Procas, Capis e Numitor, e Silvio Eneas… Eneida, VI, 765 e ss.


Se che interesa o que ves de ler, podes completalo no documento pdf: polomundodassombras

Se prefires ver a presentación en pantalla máis grande clika en: A madurez da cultura latina

Polos silenciosos palacios de Dite

Polos silenciosos palacios de Dite by Jose M. Otero is licensed under a Creative Commons Reconocimiento-No comercial-Sin obras derivadas 2.5 España License. Based on a work at centros.edu.xunta.es

POESÍA ÉPICA LATINA. VIRXILIO E A ENEIDA         



El infierno como inspiración