OS DEUSES COMO SOCIOS DO CIDADÁN E O ESTADO ROMANO

NECESSE EST FATIGARE DEOS

(ÓS DEUSES HAI QUE LLES DAR A A LATA)

Visita : Dos númina ós deuses


A conduta dos  deuses resulta as veces decepcionante e critícaselles como se critica ó goberno: “Xúpiter, ten piedade desta rapaza doente; se a deixas morrer, criticarancho”.

Cando foi da morte de Xermánico, a multitude romana apedrou os templos, como se se tratase duns manifestantes  que guindan  lastras contra unha embaixada estranxeira.

Podíase romper cos deuses: “Xa que os deuses non me perdoaron, eu tampouco lles perdoarei.”

Philippe Ariés e Georges Duby, Historia de la vida privada.

O pobo romano primitivo era unha comunidade agrícola de familias unidas.  As comunidades agrícolas viven unha relixión animista, o que quere dicir que  recoñecen espíritos, potencias divinas, presenzas (numina), mentres os deuses antropomórficos lles resultan inimaxinables pola súa maneira de entender o mundo.  O numen tiña o seu escenario propio onde manifestar o poder: un bosque, o paso dun monte, unha fonte: Silvano, Portumno, Neptuno. Os numina son espíritos que interveñen na actividade comunal, que teñen o poder de compracer cando son requiridos ritualmente. Espertan  certo sentimento de pavor ou escrúpulos (religio), pero a súa relación cos homes é bondadosa. (Para seguir lendo: NECESSE EST FATIGARE DEOS)

COLECCIÓN DE TEXTOS  e IMAXES PARA ENTENDER O SENTIDO DA RELIXIÓN DOS ANTIGOS ROMANOS 

(Ler: relixión romana, cuestións fundamentais)


http://static.slidesharecdn.com/swf/ssplayer2.swf?doc=diosesolmpicos3mododecompatibilidad-090609153749-phpapp02&stripped_title=dioses-olmpicos3-modo-de-compatibilidad

Anuncios